మిత్రులకు నమస్తే... బ్లాగులోకి సాదర స్వాగతం... ఇవి నాకు నచ్చినవి, నేను రాసినవీనూ.. మీ అభిప్రాయాన్ని చెపితే సంతోషిస్తాను

Sunday, 23 September 2012

మరో మెట్టు

ఎదిగిన మనసుల అనుభవాల
అక్షరాలనుండీ ఇవ్వటంలోని
ఆనందాన్ని మదిలో ఇంకించుకున్న
వెలుతురు దారిలో నడిచే ప్రయత్నం చేస్తునపుడు.


అదే మీటతో మరో దీసం మిణుకుమంది.
అదే తాళం చెవితో మరో కవాటం విప్పారింది.
దొరికిన దానికల్లా దేబిరించే మడుగుపైన
పుచ్చుకోవటంలో ఆనందపు పెట్టుబడి కనిపించింది.
నిరంతర నడకలో అది పైమెట్టే అనిపించింది.



కుచేలుడి అటుకులకు కొంచెం
స్నేహపు అనురాగాన్ని అద్దుకుని అందుకుంటే
శబరి ఎంగిలి పళ్ళకు
పిసరంత ప్రేమను జోడించి ఆరగిస్తే
తీసుకోవటంలోని సంతోషమేమిటో తెలిసొస్తుంది.

రెండు చివర్లను మెరిపించే వెలుతురు
రెండు హ్రుదయాలను మురిపించే గురుతులు.
దాగివున్న నిజంలా బయటపడతాయి.

గుడిసెలోని గుడ్డిదీపం వెలుగులో
పల్లెతల్లి ప్రేమను వడ్డించేటప్పుడు
పేదరికం వసారాలో స్నేహపు సమయం
తాంబూలమై పండుతున్నపుడు
మనసుతో అందుకునే అద్రుష్టం వుండాలి.
పైచేతి దర్పాన్ని వదలగల నిబ్బరం వుండాలి.

శుబ్రమైన దానితో తుడిస్తేనే అద్దానికి మరకంటదు.
మనసెరిగిన తనంతో చరిస్తేనే ప్రేమకు ధనమెక్కదు.

తైలమందక దీపం కొడిగట్టటం లేదు.
వత్తిని పిండి పైకెక్కించే దిక్కులేకే రెపరెప లాడుతోంది.
http://www.facebook.com/groups/kavisangamam/permalink/448495281869896/

ఫేస్ బుక్

Tweets

లంకెలు