మిత్రులకు నమస్తే... బ్లాగులోకి సాదర స్వాగతం... ఇవి నాకు నచ్చినవి, నేను రాసినవీనూ.. మీ అభిప్రాయాన్ని చెపితే సంతోషిస్తాను

Friday, 3 January 2014

పుట్టగొడుగుల తోట

నిశ్శబ్దం తలొంచుకుంటే
మాటలు పుట్టగొడుగుల్లా పొడుచుకొచ్చాయి
నిశ్శబం సుతారంగా నిలబడితే
గందరగోళమంతా ముడుచుకుని మూలపడుకుంది.

అదే వీణ పైపైన చూస్తే
ఒక్కోసారి బిగించి, మరోసారి వదిలేసే
నరాల తీగలు అల్లుకున్న దేహం మాత్రమే.
రాగాల రంగుల్నొసారి వెలిగించటం మొదలెడితే
వట్టిపోయిన తనం మొలకెత్తి నిలబడే వటవృక్షం కూడా మరోసారి.

భూమి గుండ్రంగానే వుందని చెప్పేందుకు
మాగిలాన్ మళ్ళీ మరో వలయం తిరగాలా?
బుర్రగోళాకారంలో వుందిగా చాలదా?

ఎన్ని గుంపుల్ని వెలిగించినా
ఒంటరి తనపు నీడ పెరుగుతూ తరుగుతూ వుంది.
ధైర్యపు దీపం ఆర్పేశాక
నీడని తిన్న చీకటి బ్రేవు మని తేన్చింది.
బరువు దిగిందో, పెరిగిందో తూచే త్రాసు కూడా దొరకట్లేదు.


కవిసంగమంలో 

ఫేస్ బుక్

Tweets

లంకెలు